ESRA in wonderland:)

 Herkese merhaba, 

Blogumu çok özledim ama  evimizde hala internet bağlantımız yok. Anılar birikmeye devam ediyor. Bu fotoğraf 1 ay önce çekildi. Biraz den

iz havası almak için sahile inmiştik ama fazla kalamadık hava çok rüzgarlıydı. Birkaç fotoğraf çekip eve döndük. Oğlum gördüğünüz gibi kucağıma sığmıyor artık 22 aylık oldu minik adamım. Günlerimiz onun etrafında pervane olmakla geçiyor. Hayatımıza neşe saçan oğlumuzun artık bir birey olması garibimize gidiyor bazen. Bebeklikten sonra karşımızda her derdini anlatabilen, öfkelenen, kahkahalar atan, gelip bizi öpen,düşünce acıyan yerini öptüğümüzde acısının geçtiğini düşünen bir minik adam görmek bizi şaşırtıyor tabi bir o kadar da mutlu ediyor:) Kendimi harikalar diyarında gibi hissediyorum bu minik mucize sayesinde.

Ben fotoğraf çekmeyi de çekilmeyi de çok severim:)Yaşadığımız  her an çok özel ve ben bu anları ölümsüzleştirmeyi seviyorum.Yaz geldi renkli kıyafetlere kavuştuk sonunda. Renkli giyinmeye de bayılırım ruhumu yansıtıyor çünkü ruhumda renk renk desen desen ruhumda kelebekler uçuşuyor kuşlar cıvıldıyor:)

Yaşama sevincimiz hiç azalmasın ve  hiç kaybolmasın:)

little biscolata man:)

slm bu aralar çok yorucu günler geçiriyorum oğlumun doğum günü postunu bile yayınlayamadım :(. Göktürk artık kocaman oldu sürekli anne anne anne diyerek peşimde dolaşıyor dakikada  en az 20 defa anne diyor sabahları gelip yine beni anne anne anne diyerek uyandırıyor. Kendine oyunlar yaratıyor arabalarla oynamaya bayılıyor vın vın diye sürüyor onları:) küçük adam işte yalnız bu aralar hiç iştahlı değil kahvaltıda artık neredeys ehiç  bişey  yemiyor peynir yumurta yiyen çocuk artık yemiyor doktor bu dönemin geçici olduğunu söylüyor umarım öyledir ama beyfendi patates kızartmasına, makarnaya ve pilava bayılıyor ve kendi çatal kaşığını kullanıyor bu çok hoşuma gidiyor:) . Özerkliğini kazanmaya başlıyor artık bu fotoğraf doğum günü sabahından papyonla ve altındaki beziyle çok seksi görünüyor değil mi?:) böyle bir pozu uzun zamandır çekmek istiyordum serserim benimm

balonların arasındaki  MİNİK biscolata erkeğini bulabildiniz mi?

bu fenerbahçe tişörtünü amcamız almış göktürk de severek giyiyor.Yumurcak bu aralar çok yaramaz  minik bir fare gibi her deliğe girmeye çalışıyor:) elektronik eşyalarla oynamaya da bayılıyor elinden kumandaları zor alıyoruz her an tetikte olmak gerek.

 kaptan şoför Göktürk yollarda erkeklerde bazı şeyler içgüdüsel galiba :)

işte günlerimiz onun ilklerine tanık olmakla geçiyor her yeni gün onun bir çeyler keşfedişini keyifle izliyoruz zamanın ne hızlı geçtiğini bir kez daha görüyoruz onda.Ona sahip olduğumuz  için her an şükrediyoruz.

hafta sonu derlemesi:)

yaşasın yemek yemek:)

Cumartesi güzel bir kahvaltının ardından oğluşumla eltime gittik. Sevgili eltim Gülizar'ın  konukları vardı onlar için  sol üstteki güzel yiyecekleri hazırlamıştı. Köstebek pasta harikaydı:) Güzel sohbetler edildi, klasik doğum hikayelerinden bahsedildi, yenildi, içildi:) Aralarda bebekler uyutuldu. Gülizar'ın  Eymen adında çok tatlı bir oğlu var. Göktürk'le beraber büyüyorlar işte:) Daha sonra akşam yemeği için dışarı çıktık yukarıdaki yiyecekler bir güzel yendi üstünede tatlı yalnız  sütlaçı oğluşum yedi minik  kabak tatlısını ben ikiside süperdii:)

akşam yemeği sonrası etrafı keşfetmeler

bu da benim canımın içi Göktürk'üm 2 gün önce 9.ayını doldurdu 10.ayına girdi:) daha dün karnımdaydın annem ne çabuk büyüdün sen!  Karnımdayken senin ilk bisikletini, ilk  kız arkadaşını  sana dair ilk olabilecek ne varsa hepsini hayal ederdim. Bazen seni bir delikanlı olarak hayal ediyorum  ve çok duygulanıyorum kaç sene sonrasına gidiyorum demek anne olmak böyle birşeymiş. Sezen Aksu'nun kınalı kuzum şarkısını senden sonra daha bir dinler oldum daha bir içime işler oldu. Sen aşksın, mucizesin,hayatsın,aldığım en güzel hediyemsin.

bu da pazar gezmemizden Gülizar'la aldık bebekleri attık kendimizi dışarıya.  Gülizar bol bol fotoğrafımızı çekti.

      kalbim ruhum hepsi senin bitanem:)

             lolipopun olayım küçük adam:) Şapkası yeni oğluşumun pek şapkalı fotoğrafı yoktu iyi oldu...

 bebişlerle gezme iyi hoştuda çok yorucuydu halimiz kalmadı çokkkkkk acıktıkkkkk valla kendimizi en yakın kafeye attık.  Bu leziz kumruyu mideye indirdik ama nasıl? bebişlerin huysuzlanacağı tuttu biri bağırır biri ağlar falan filannnn bir yandan onları oyaladık bir yandan yemek yemeye çalıştık!!! işte bebekle gezmek böyle bir şey ama yinede keyifli :) bu yorgunluğun üzerine kısa bir market alışverişi yapıldı

(bebeğin bilumum ihtiyaçları alındı) evin yolu tutuldu.  Bebişe banyo yaptırıldı,  bebiş uzun bir süre uyutulmaya çalışıldı, bebiş uykuya daldı, anne mutfağa girip birşeyler hazırladı akşam yemeği yenildi anne yorgunluktan bayılmak üzereydi :( ve son olarak anne eline kahvesine alıp dinlenmeye çekildi:))) the end.......................