nasıl parayonak bir anne oldummmm???

 

 

 

Oğlum günden güne büyüyor, 19 aylık  minik bir adam olarak evimizi ruhumuzu şenlendiriyor. Dil gelişimi gayet güzel gidiyor herşeyi çok çabuk kapıyor, ingilizce olarakta  kendini ifade etmeye  başladı. O dilinden dökülen minik kelimeler bizi öyle heyecanlandırıyor ve mutlu ediyor ki... Öte yandan gelelim esas meseleye  oğlum yine hastalandı bronşit yakamızı bırakmıyor bir türlü dün akşam siyah turp bal karışımını denedim kuru  öksürüğe iyi geliyormuş doğal antibiyotikmiş inş şifa olur oğlumada. Birtakım obsesif davranışlarım var bana çocukluğumdan yadigar birde onlara paranoyaklık eklendi.Mesela  evden en son çıkan kişi olmak istemem çünkü musluklardan ocağa prizlere kadar herşeyi defalarca kontrol ederim kapıyı kilitledikten sonrada iyice emin olmam gerekir gece uykudan öncede bu seremoni yine tekrarlanır. Bilmiyorum aranızda benim gibi olanlar var mı?  Evet paranoyak bir anneyim artık oğlum havale geçirdiğinden beri her an korku içindeyim ya tekrar geçirirse ya ben yanında olamazsam diye... Geceleri bazen uyuyamıyorum sürekli oğlumu kontrol ediyorum ateşi var mı nefes alıyor mu diye eşimde artık halime iyice üzülür oldu uyu diyor ama nafile. İşteyken  ise sürekli evi arıyorum  oğlumun sesini duyunca içim rahatlıyor.Dün gece hiç uyumadım ateşi yükselirde fark edemem diye.Havale geçiren çocuklarda değil belki ama  annelerinde kalıcı bir hasar kalıyor diyor doktorlar doğru diyorlar çünkü  her an korku panik içinde oluyorsun..İşteyken de aklım sürekli oğlumda vicdan yapıyorum yanında olamadığım için bugünde yine hasta ama ben işte olmak zorundayım onun geleceği için... İşe gelirkende hep onu arkamda göz yaşlı bırakıyorum anne diye o ağlayışını görüp kaç defa dönüyorum yoldan işe böyle çetrefilli bir iş annelik kendinden vazgeçiş,yüreğinin sızlaması, bol bol dua demek anne olmak. İşte böyle ruh halim allahım hiçbir anneyi sınamasın bu hastalıklarla bu hastalıkla uğraşanlarada acil şifalar versin. Oğlumunda inş 2 yaşına kadar  bronşitten kurulduğunu görürüz.

 Anne olunca anlarsın bazı şeyleri derler ya gerçekten öyleymiş.... Anne olunca dünyaya meydan okuyan kadın oluveriyorsun bir anda evladın için. Anne olunca minicik bir ses ve gülümseme o gün mutlu olmana yetiyormuş. Anne olunca daha güçlü ve daha umutlu adım atıyormuşsun yarınlara....

 

yarınlarda daha sağlıklı daha mutlu olabilmen dileğiyle canım oğlum gerisi hikaye

hastanede geçen 3 berbat gün:(

Bebeğim 1 kaç gündür gripti hırıltı nefes almaya başlayınca cumartesi sabaha karşı hastaneye gittik. Korktuğumuz şey başımıza geldi hemen hastaneye yatışı yapıldı:( bu ilk değildi malesef  3. sefer yine o berbat hastanedeydik... bebeğime konulan teşhis akut bronşit...0 3 günü hafızamdan silmek isterdim bebeğimin ayağına serum bağlandığı için hareket etme mesafemiz çok dar bir alandı bebeğim çok sıkıldı şuruplarını almamak için direndi helede buhar tedavisini uygularken o kadar çok ağladı kii.... anne yüreği nasıl dayansın bebeğinin ağlayışlarına bebeğim ne yemek yedi ne de doğru dürüst uyuyabildi.Oradayken bir kez daha anladım ne kadar küçük şeylere üzüldüğümüzü ne kadar küçük şeyler peşinde koştuğumuzu o kadar hasta bebek vardı ki bir o kadar da yürek burkan hikaye helede içlerinde bir anne vardı ki beni çok etkiledi 1.5 yaşındaki tunahanın annesi güneş gibi bir bebekti tunahan sapsarı saçlı doğuştan yürüme engelli böbrek doğum öncesi yapılan testlerde bebeğin omuriliğinde bir sorun olduğu ortaya çıkmış ama ultrasonda birşey çıkmamış anne bilseydim de yine doğururdum diyor bebek çişini kendi yapamıyor annesi yaptırıyor ben annesine çişini  ne zaman kendi yapabilecek duruma gelecekmiş diye sorduğumda  annesinin cevabı  tıpta şu an böyle bir şeyin mümkün olmadığını söyledi şimdilik çaresizler:(   bebek hastaneye  sürekli  yattığı için fizik tedaviyede düzenli gidemiyor annesi böbreğinin iyileşmesi yürümesinden daha önemli diyor hangi anne böyle bir seçim yapmayı isterki??bu arada annenin  diğer 2 çocuğuda   evde onu  bekliyor hayatımda gördüğüm en güçlü annelereden biriydi allahım dermansız dertler vermesin haftalardır aylardır hastanelerde yatan bebekler var  anneler o anneler o kadar güçlülerdiki yine de şükreden yinede hayata pozitif bakan ... ben o kadar güçlü değilim galiba diye geçirdim içimden...   o küçücük bedenlere hastanedeyken keşke ben her gün hasta olsam ama bebeğim hiç hasta olmasa diye çok dua ettim şu an uygulanan tedavi sonrası alerji testi yapılacak bebeğime inş bu test sonrası dermanımızı buluruz. Bir daha o hastane kapısından girmeyiz  inş hastanedeyken evimi ve evime dahil herşeyi çok özledim özledik ki.....şikayet etmemeyi öğrendim günlük telaşlardan koşuşturmalardan evinde içtiğin  bir bardak çayın bile ne kadar aziz  olduğunu anladım anladım anladım.... 

inş seni sağlıklı büyütebilir yüzünü her zaman güldürebilirim annem  sağlık en büyük saadet & en büyük servet